عکسهایی از نمایشگاه بین المللی مد و لباس












منبع عکسهای بالا : http://www.exhibit.mihanblog.com/post/769
در ادامه مطلبی که سایت دوخت در مورد این نمایشگاه نوشته :

نمایشگاه مد و لباس "مدکس" از سوی شرکت یونیورسال پرشین کیش از دوم تا ششم دی ماه در یکی از سالن‌های نمایشگاه بین‌المللی تهران برگزار شد.

برگزاری این نمایشگاه، تقریبا در سکوت خبری و اطلاع‌رسانی نسبی انجام شد و تنها چند روز مانده به آغاز آن، خبر برگزاری نمایشگاه مد و لباس مدکس در برخی جراید منتشر شد. اما آنچه مردم را به طور وسیع از برگزاری چنین نمایشگاهی مطلع ساخت، بیلبوردهای نسبتا زیادی بود که در سطح شهر تهران، خبر برگزاری "اولین جشنواره و نمایشگاه مد و لباس بین‌المللی" به همراه "برگزاری شو زنده لباس" و با "حضور برندهای داخلی و خارجی" را می‌داد.



جای خالی برندها
پیش از هر چیز، اطلاق لفظ "نخستین نمایشگاه بین المللی مد و لباس" به این نمایشگاه حساسیت برانگیز شد. دست کم برای مسئولان برگزاری نمایشگاه مد و لباس "زنان سرزمین" که معتقد هستند افتخار برگزاری " نخستین نمایشگاه بین المللی مد و لباس" از آن آنهاست که اینطور بود. فرحناز قندفروش، مسئول برگزاری آن نمایشگاه که در استانداری تهران نیز مشغول به کار است این حساسیت را با انجام گفتگوهایی در رسانه‌ها و تجاری و کم‌اعتبار خواندن نمایشگاه مدکس نشان داد. و جالب اینجاست که در بازدید از هر دوی این نمایشگاه‌ها،  نه از برندهای معروف جهانی در زنان سرزمین من خبری بود و نه در مدکس. نهایتا چند غرفه بود که بر بالای آن نام کشوری خارجی حک شده بود و چند ایرانی و خارجی برای گپ و گفت داخل غرفه‌ها بودند. برندهای خارجی که به جای خود، از برندهای داخلی معتبری همچون: هاکوپیان، گراد، آرین جین، پاتن جامه، ماکسیم... نیز در هیچکدام از این دو خبر و اثری نبود.

شو زنده برگزار نمی‌شود
در دوبار بازدیدی که خبرنگاران سایت دوخت از این نمایشگاه داشتند، اعلام شد که شو زنده لباس برگزار نمی‌شود. این در حالی بود که مسئولان برگزاری این جشنواره از مدتها پیش بر روی آن برنامه‌ریزی کرده‌بودند و دلیل اصلی حضور برخی از شرکت کنندگان در این نمایشگاه هم برگزاری شو زنده‌ی لباس بود. حتی بعضی از غرفه داران اظهار می کردند که عکس‌های مربوط به تمرینات مدل‌ها برای کت‌واک را دیده‌بوده‌اند. ولی به هر حال و به هر دلیلی تا روز پایانی برگزاری این نمایشگاه خبری از برگزاری شو زنده نشد و مشخص نشد که مقصر اصلی در این خلف وعده مسئولان برگزاری نمایشگاه بودند یا برخی از مسئولان دولتی که بعضا علی‌رغم صدور مجوزهای لازم، عادت به لغو برنامه‌ها در آخرین لحظات دارند؛ یا هر دو!

نمایشگاه تعطیل؛ بفرمایید بیرون
از ساعت سه و نیم بعد ازظهر، یعنی همان زمانی که بیشتر مراجعه‌کنندگان عزم ورود به سالن برگزاری نمایشگاه را داشتند، ماموران حراست از ورود آنها جلوگیری می‌کردند. مامورانی که بسیاری از آنها برخوردهای نامناسبی هم با مراجعه‌کنندگان داشتند می‌گفتند که نمایشگاه تا ساعت 4 بعد ازظهر و این در حالی بود که مراجعه‌کنندگان خودشان در خبرها و آگهی‌ها خوانده بودند که نمایشگاه تا ساعت 5 و نیم دایر است. بسیاری از آنها کسانی بودند که با گرفتن چند ساعت مرخصی از محل کارشان و یا برداشتن بچه‌ها از مهدکودک، می خواستند از همان یکی دو ساعت استفاده کنند، اما باز هم به خاطر وظیفه‌نشناسی کسانی که معلوم نبود کی هستند، حالا باید با اعصابی به هم ریخته به خانه بر می‌گشتند. البته آنها چندان هم دست خالی برنمی گشتند، همین چند دقیقه‌ی پیش بلیط هزار تومانی ورود به نمایشگاهرا خریده‌بودند؛ و در دست بسیار از آنها قبض ورود به پارکینگ هم بود!



غرفه‌داران راضی و ناراضی
تقریبا همه‌ی غرفه‌داران از نحوه‌ی برگزاری مدکس گلایه‌مند بودند و مسائلی چون عدم برگزاری شو زنده، عدم حضور اکثر برندهای معتبر، نامناسب بودن زمان و ساعت برگزاری نمایشگاه، برخورد نامناسب پلیس و حراست نمایشگاه با مردم و غرفه‌داران، ممنوعیت فروش محصولات، محدودیت و خلاصه شدن نمایشگاه "بین المللی" فقط در یک سالن... به عنوان دلایل نارضایتی عنوان می‌شد. اما جالب اینجا بود که علی‌رغم برگزاری نمایشگاه زنان سرزمین در سالن بسیار مناسبی در مرکز شهر، اجرای شو زنده‌ی لباس و آزادی فروش محصولات در آن نمایشگاه، بیشتر غرفه‌داران، نمایشگاه مدکس را بر رقیب نیمه‌دلتی آن ترجیح می‌دادند؛ که این خود شاید نشان‌دهنده‌ی فقر بسیار شدید بخش‌های دولتی و خصوصی ما در زمینه‌ی برگزاری نمایشگاه‌های مد و لباس باشد.



مسئول کیست؟
برگزاری هر نمایشگاهی از این دست می‌تواند گام مثبتی در راستای بالا بردن سطح فرهنگ جامعه و زمینه‌ی مد و لباس باشد که با توجه به وضعیت کنونی جامعه‌ی ما در این زمینه، بسیار لازم و ضروری است. از این رو باید به مسئولان برگزاری این نمایشگاه خسته نباشید گفت.

اما در کنار این انتظارات حداقلی، پرسشی که همواره از سوی مردم و به خصوص دستندرکاران مد و پوشاک است این است که در نهایت مسئولیت برگزاری این قبیل نمایشگاه‌ها کیست و چه کسی پاسخگوی نحوه‌ی برگزاری و کیفیت آنهاست.

کارگروه ساماندهی مد و لباس وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی امسال در اقدامی قابل تحسین، آیین‌نامه‌ای را برای برگزاری نمایشگاه‌های مد و لباس تصویب کرد؛ و دست‌اندرکاران طرح و ابلاغ آن، از وزیر مربوطه تا دبیر آن کارگروه (از جمله در مصاحبه‌ی اختصاصی با سایت دوخت) اعلام کردند که هدف از ابلاغ آن آیین‌نامه، نه ایجاد محدودیت بلکه سهولت برگزاری و حمایت از برگزار کنندگان و بالا بردن سطح کیفی نمایشگاه‌ها بوده است.
اگر این‌گونه است پس چرا همچنان نمایشگاه‌های مد و لباس به ندرت و با سختی فراوان مجوز برگزاری می‌گیرند و وقتی هم که برگزار می‌شوند، به این شیوه و باانواع و اقسام "لغو"ها و کاستی‌ها؟ چه کسی مسئول ضرر و زیان مادی و معنوی برگزارکنندگان و شرکت‌ککندگان است؟

و اگر این‌گونه نیست و قصور و تقصیری متوجه نهادهای دولتی و نظارتی نیست، پس چرا این نمایشگاه‌ها به این صورت برگزار می‌شوند؟ به عنوان نمونه همین شرکت یونیورسال پرشین کیش که نه تنها سابقه‌ی برگزاری مدکس در جزیره‌ی کیش را داراست بلکه در زمینه نمایشگاه‌های دیگری (همچون آی‌تکس در زمینه IT) نیز دارای تجربه است چگونه از برگزاری نمایشگاهی چنین کوچک (فقط در یک سالن) هم به صورت رضایت‌بخش ناتوان است و چرا در زمینه‌ی خلف وعده‌های متعدد –نظیر عدم حضور بیشتر برندها و عدم برگزاری شو زنده لباس- به شرکت‌کنندگان (اعم از مردم و غرفه‌داران) پاسخگو نیست؟

از سوی دیگر نباید تمام کاستی‌ها را به گردن مسئولان دولتی و خصوصی برگزاری نمایشگاه‌هایی از این دست گذاشت.
عدم حمایت تولیدکنندگان و برندهای داخلی نیز باعث تضعیف روزافزون نمایشگاه‌های مد و لباس در ایران، و به خصوص نمایشگاه‌هایی همچون مدکس که توسط بخش خصوصی اجرا می‌شوند، است. موضوعی که عمیق و ریشه‌دار است و پرداختن به آن فرصتی دیگر را می‌طلبد...




لازم به ذکر است این نمایشگاه در دیماه 87 برگزار شده است
منبع : http://www.dukht.com/report.asp?id=178